Zmiana interpretacji indywidualnej
z dnia 13 kwietnia 2026 r.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
0113-KDIPT1-3.4012.1091.2025.3.JM
Uwzględnienie skargi i zmiana interpretacji indywidualnej
Szanowni Państwo,
1) uwzględniam w całości Państwa skargę na interpretację indywidualną z 11 lutego 2026 r. znak 0113-KDIPT1-3.4012.1091.2025.1.JM;
2) stwierdzam, że w sprawie wydania dla Państwa tej interpretacji nie doszło do działania bez podstawy prawnej ani do rażącego naruszenia prawa;
3) zmieniam z urzędu zaskarżoną interpretację – uznaję, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku z 13 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie sposobu korekty faktury, w której zostały podane błędne lub niepełne dane odbiorcy faktury oraz okresu rozliczeniowego, w którym należy ująć fakturę korygującą ww. fakturę – jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy sposobu korekty faktury, w której zostały podane błędne lub niepełne dane odbiorcy faktury oraz okresu rozliczeniowego, w którym należy ująć fakturę korygującą ww. fakturę.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Gmina (dalej: G lub Gmina) jest jednostką samorządu terytorialnego będącą osobą prawną zarejestrowaną jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Z dniem 1.01.2017 r. G dokonała centralizacji rozliczeń VAT wraz ze swoimi jednostkami budżetowymi zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 5.09.2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizacje projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 280). Jednostki budżetowe objęte centralizacją VAT w ramach jednostek samorządu terytorialnego określane będą dalej jako jednostki organizacyjne lub jednostki.
Mając na uwadze fakt, iż Gmina będąc uczestnikiem obrotu gospodarczego jako podatnik VAT jest zobligowana do wystawiania i otrzymywania faktur, z uwagi na swoją złożoną strukturę organizacyjną na wystawianych przez nią fakturach oprócz wskazania „Sprzedawcy” (czyli Gminy i jej NIPu, pod którym działa jako podatnik VAT) stosuje zasadę, że na fakturach wskazywany winien być dodatkowo „Wystawca”, tj. jednostka organizacyjna G, w ramach działalności której dokonywana jest dana sprzedaż. W sytuacji gdy sprzedaż następuje na rzecz innej jednostki samorządu terytorialnego (dalej: JST), oprócz wskazania „Nabywcy” (czyli nazwy i NIP-u danej JST, pod którym działa ona jako podatnik VAT), wskazywany jest również „Odbiorca”, którym jest jednostka Organizacyjna JST będąca nabywcą, w ramach działalności której dokonywany jest dany zakup. Jednostki określane jako „Wystawca” czy „Odbiorca” wskazywane są na fakturach przez podanie ich nazwy i adresu.
Dzięki tym zasadom wystawiane i otrzymywane faktury są powiązane z działalnością konkretnej jednostki Gminy czy też innej JST, co ma znaczenie również z tego względu, iż co do zasady za dokonywane zakupy poszczególne jednostki płacą ze środków budżetowych będących w ich dyspozycji, a dochody wynikające z wystawionych faktur są uznawane jako dochody budżetowe danej jednostki.
Od 1 lutego 2026 r. w wyniku nowelizacji przepisów o podatku od towarów i usług, podatnicy VAT będą zobowiązani do fakturowania w ramach Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: KSeF), czyli platformy do wystawiania i otrzymywania faktur ustrukturyzowanych drogą elektroniczną. Aktualnie wystawianie i otrzymywanie faktur w ramach KSeF ma charakter fakultatywny.
Aby jednak system ten prawidłowo funkcjonował w odniesieniu do podmiotów o tak złożonych strukturach jakimi są jednostki samorządu terytorialnego, niezbędne jest zapewnienie dostępu w ramach KSeF do faktur wystawianych dla takich podmiotów przez ich finalnych odbiorców, a więc przez poszczególne jednostki organizacyjne scentralizowane dla celów VAT, pracownikom których będą nadawane uprawnienia jedynie do faktur dotyczących danej jednostki.
W ramach KSeF przewiduje się, iż dla faktur wystawianych i otrzymywanych przez JST, w celu rozróżnienia jakiej jednostki organizacyjnej JST dotyczy dana faktura ustrukturyzowana, tj. ustalenia która jednostka jest wystawcą danej faktury sprzedaży lub odbiorcą danej faktury zakupu, winna być podana w odpowiednim polu faktury nazwa i NIP tzw. podmiotu trzeciego. Chodzi w tym przypadku o wskazanie w tym polu jednostki organizacyjnej JST, w tym jej nazwy i jej numeru NIP, którym posługuje się ona do identyfikacji jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych i ubezpieczeń społecznych w związku z pozostawaniem odrębnymi zakładami pracy (dalej: NIP stosowany jako płatnik PIT).
G zamierza zatem stosować tą zasadę w odniesieniu do wystawianych przez nią faktur sprzedaży, tj. wskazywać, tak jak dotychczas, na wystawianych fakturach sprzedaży jako „Sprzedawcę”: G wraz z jej NIP-em (właściwym do scentralizowanych rozliczeń podatku VAT), a jako „Wystawcę”: jednostkę organizacyjną i dodatkowo dla potrzeb rozróżnienia w KSeF, NIP właściwy dla tej jednostki stosowany przez nią jako płatnika PIT. A jeśli Gmina będzie wystawiać fakturę dla innej jednostki samorządu terytorialnego, na fakturach ustrukturyzowanych wskazywać będzie jako „Nabywcę”: określoną JST i jej NIP, a w polu podmiotu trzeciego jako „Odbiorcę”: jednostkę organizacyjną danej JST i jej NIP stosowany jako płatnik PIT.
Mając na względzie powyższe, Gmina zainteresowana jest potwierdzeniem sposobu oraz skutków skorygowania faktury wystawionej w ramach KSeF, w przypadkach, gdy na fakturze pierwotnej wystawionej przez Gminę dla innej JST zostanie wykazany wprawdzie prawidłowy nabywca i jego NIP (jako podatnika VAT), ale w odniesieniu do jednostki odbierającej tj. jednostki organizacyjnej JST wykazywanej jako podmiot trzeci:
· zostanie podana błędna nazwa lub NIP (albo zarówno nazwa jak i NIP) danej jednostki,
· nie zostanie wskazany NIP takiej jednostki, albo w ogóle nie zostanie wskazana ani jej nazwa ani NIP.
Skorygowanie takiej faktury będzie niezbędne, gdyż w przypadku błędnego wskazania NIP jednostki odbierającej na fakturze przesłanej w KSeF faktura ta nie będzie dostępna w systemie KSeF dla jednostki organizacyjnej JST, która będzie faktycznym odbiorcą tej faktury.
W tym stanie faktycznym Gmina ma wątpliwości czy faktura wystawiona przez Gminę dla innej JST zawierająca błąd lub brakujący element, o których wyżej mowa, winna być skorygowana do zera, a następnie winna być wystawiona nowa faktura zawierająca prawidłowe dane zarówno nabywcy (JST) jak i jednostki organizacyjnej JST jako podmiotu trzeciego, czy też korekta winna polegać wyłącznie na poprawie lub uzupełnieniu danych podmiotu trzeciego. Wymaga również ustalenia, w którym okresie rozliczeniowym winna być uwzględniona faktura korygująca wystawiona w przypadku, o którym wyżej mowa.
Pytania
1. Czy w przypadku wystawienia przez Gminę w systemie KSeF faktury dla innej JST zawierającej błędne lub niepełne dane dotyczące jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego, która wykazana byłaby na fakturze jako odbiorca w polu „podmiot trzeci” (czyli na fakturze podana byłaby błędna nazwa danej jednostki organizacyjnej JST lub błędny NIP stosowany przez nią jako płatnika PIT, albo NIP ten nie zostałby podany), to czy Gmina winna skorygować taką fakturę do zera i wystawić nową fakturę z prawidłowymi danymi?
2. W którym miesiącu Gmina jako sprzedawca winna ująć do rozliczenia VAT fakturę korygującą wystawioną w sytuacji, o której mowa w pytaniu nr 1, jeśli faktura korygująca nie została wystawiona w tym samym miesiącu co faktura pierwotna?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko Gminy
1. W przypadku gdy na fakturze wystawionej w KSeF przez Gminę dla innej JST zostanie błędnie wskazana jednostka organizacyjna JST (jako podmiot trzeci) tj. błędnie zostanie podana jej nazwa lub NIP (stosowany przez nią jako płatnika PIT), albo w ogóle nie zostanie podany NIP tej jednostki, to jeśli faktura została wystawiona na prawidłowego nabywcę, wówczas w fakturze korygującej należy zmienić jedynie dane dotyczące nieprawidłowej nazwy lub NIP jednostki organizacyjnej JST lub uzupełnić ten NIP danej jednostki.
2. Mając na uwadze, że na podstawie faktury korygującej zmianie ulegną jedynie dane jednostki organizacyjnej JST jako odbiorcy faktury, a nie nabywcy zafakturowanych towarów lub usług, taka faktura korygująca nie podlega odrębnemu wykazaniu w ewidencji prowadzonej przez Gminę dla celów VAT. Faktura korygująca, o której mowa, winna być przechowywana jako dokument źródłowy wraz z fakturą pierwotną.
Uzasadnienie stanowiska Gminy
Ad. 1.
Zasady dotyczące fakturowania i korygowania faktur zostały zawarte w przepisach ustawy o VAT, przy czym w tej sprawie winny być wzięte pod uwagę regulacje tej ustawy, które będą obowiązywać od 1 lutego 2026 r.
Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Faktury są dokumentami potwierdzającymi transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika VAT, dlatego też istotna jest prawidłowa identyfikacja stron takich transakcji.
Dokonywane jest to zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 3 – 5 ustawy o VAT, które to przepisy stanowią, iż faktura powinna zawierać m.in. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy. Jako sprzedawca i nabywca powinni być wskazani faktyczni uczestnicy transakcji.
W myśl art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:
· podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie (pkt 1),
· dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań (pkt 3),
· dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty (pkt 4),
· stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury (pkt 5)
– podatnik wystawia fakturę korygującą.
Oznacza to, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy lub brak w niej istotnych informacji, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania prawidłowych kwot i innych danych decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu oraz innych informacji niezbędnych dla identyfikacji uczestników transakcji lub niezbędnych dla celów rozliczenia z kontrahentem.
Mając na uwadze powyższe przepisy prawne, zdaniem Gminy w przypadku, gdy wystawi ona w ramach KSeF fakturę sprzedaży na rzecz innej JST, na której jako nabywca zostanie prawidłowo wykazana nazwa danej jednostki samorządu terytorialnego i zostanie podany jej numer NIP jako podatnika VAT (właściwego dla scentralizowanych rozliczeń VAT) a brak będzie jedynie wykazania NIPu jednostki organizacyjnej danej JST jako odbiorcy faktury (właściwego dla niej jako płatnika PIT) lub będzie on nieprawidłowy, albo nieprawidłowo zostanie podana nazwa tej jednostki, to w celu skorygowania takich danych, Gmina będzie zobowiązana wystawić fakturę korygującą w zakresie tych danych.
W ocenie Gminy nieprawidłowym sposobem korekty tych danych byłoby skorygowanie takiej faktury „do zera” i wystawienie nowej faktury z prawidłowymi danymi w zakresie podmiotu trzeciego – jednostki organizacyjnej JST. Taki sposób korekty dotyczyć by mógł jedynie sytuacji, gdy na fakturze nieprawidłowo zostanie wskazany nabywca. W przypadku bowiem, gdy wystawiona została faktura na podmiot, który w rzeczywistości nie był stroną transakcji – nie nabył faktycznie towaru/usługi – skorygowanie tego błędu powinno nastąpić właśnie poprzez wystawienie faktury korygującej „do zera”. Podmiot, który ją otrzymał i figuruje na dokumencie jako nabywca nie był bowiem w takim przypadku stroną transakcji.
Potwierdzeniem powyższego jest stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażone w interpretacji indywidualnej nr 0114-KDIP1-1.4012.245.2024.2.MŻ z dnia 24.06.2024 r., w której organ ten wskazał, że: „w sytuacji, gdy wystawiona zostanie faktura lub faktura korygująca na podmiot, który nie był faktycznym odbiorcą towaru lub usługi od Państwa, i który to dokument został do niego doręczony, naprawienie błędu powinno nastąpić poprzez wystawienie faktury korygującej „do zera”, a następnie wystawienie nowej faktury lub faktury korygującej na rzecz rzeczywistego podatnika, z którym doszło do transakcji gospodarczej”.
W sytuacji opisanej w przedmiotowym wniosku dochodzi do realizacji transakcji przez Gminę na rzecz innej JST, a wystawiona faktura dokumentuje faktycznie zrealizowaną transakcję dla wskazanego na niej nabywcy. Zatem nieuzasadnione byłoby korygowanie danych odbiorcy faktury, którym w tym przypadku jest jednostka organizacyjna JST, poprzez wystawienie faktury korygującej „do zera”. Korekta danych jednostki organizacyjnej JST (jako tzw. podmiotu trzeciego) winna nastąpić poprzez wystawienie faktury korygującej zmieniającej jedynie dane tej jednostki.
Wprawdzie taki sposób korekty danych i/lub NIPu jednostki organizacyjnej stosującej ten NIP jako płatnik PIT, nie zapewni skutecznego otrzymania faktury pierwotnej w KSeF dla jednostki organizacyjnej innej JST, jednak w świetle obowiązujących przepisów nieprawidłowym byłoby wystawianie faktur korygujących „do zera” i wystawianie nowych faktur z prawidłowym NIP tej jednostki (jako „podmiotu trzeciego”) dla zapewnienia skutecznego dostarczenia faktur w KSeF dla jednostki organizacyjnej JST.
Zauważyć przy tym należy, że w związku z uchyleniem z dniem 1 lutego 2026 r. art. 106k ustawy o VAT, nabywcy zostaną pozbawieni możliwości wystawiania not korygujących, w przypadku gdy otrzymane przez nich faktury będą zawierały błędy. Nieprawidłowe dane opisane w niniejszym wniosku nie będą już mogły być skorygowane przez nabywcę.
Ad. 2.
W ewidencji VAT wykazywane są jedynie te faktury lub inne dowody, które mają wpływ na rozliczenie podatku VAT przez danego podatnika. Wynika to z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, na mocy którego uregulowano, że podatnicy obowiązani są prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3) kontrahentów;
4) dowodów sprzedaży i zakupów.
Jeśli zatem wystawiona byłaby w ramach KSeF faktura korygująca, na podstawie której zmianie uległyby tylko dane jednostki organizacyjnej JST jako odbiorcy faktury (które nie podlegają uwzględnieniu w ewidencji VAT), a dane nabywcy sprzedanych towarów lub usług pozostałyby bez zmiany, to taka faktura korygująca nie podlega odrębnemu wykazaniu w ewidencji prowadzonej dla celów VAT. Faktura korygująca, o której mowa, winna być przechowywana jako dokument źródłowy wraz z fakturą pierwotną. Nie ma zatem też znaczenia (dla celów rozliczeniowych) czy taka faktura korygująca byłaby wystawiona w tym samym miesiącu co faktura pierwotna czy też nie.
Jeśli jednak – zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej – w opisanej sytuacji dotyczącej błędu w odniesieniu do danych jednostki organizacyjnej JST wykazywanej na fakturze wystawianej w KSeF jako tzw. podmiotu trzeciego, winna być wystawiona faktura korygująca „do zera” i wystawiona winna być nowa faktura, to zdaniem Gminy odpowiednim okresem rozliczeniowym, w którym należy zaewidencjonować taką fakturę korygującą – jest okres, w którym ta faktura korygująca została wystawiona, zgodnie z art. 29a ust. 13 w związku z ust. 14 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.
Dotyczy to również przypadku, gdy taka faktura korygująca została wystawiona w innym miesiącu niż faktura pierwotna. Natomiast nowa faktura dokumentująca sprzedaż objętą skorygowaną fakturą winna być ujęta, w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej sprzedaży, a więc co do zasady za okres, w którym uwzględniona była faktura pierwotna.
Interpretacja indywidualna
Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 11 lutego 2026 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0113-KDIPT1-3.4012.1091.2025.1.JM, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
Interpretację doręczono Państwu 12 lutego 2026 r.
Skarga na interpretację indywidualną
Skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli Państwo 13 marca 2026 r. (wpływ 13 marca 2026 r.).
W związku z powyższym wnieśli Państwo o:
– uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości,
– zasądzenie od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na Państwa rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.
Zmiana interpretacji indywidualnej w wyniku uwzględnienia skargi
Ponownie przeanalizowałem Państwa sprawę. W rezultacie:
1) uwzględniam w całości Państwa skargę,
2) stwierdzam, że w sprawie wydania dla Państwa tej interpretacji nie doszło do działania bez podstawy prawnej ani do rażącego naruszenia prawa;
3) zmieniam z urzędu zaskarżoną interpretację indywidualną – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie sposobu korekty faktury, w której zostały podane błędne lub niepełne dane odbiorcy faktury oraz okresu rozliczeniowego, w którym należy ująć fakturę korygującą ww. fakturę – jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
W świetle art. 29a ust. 10 ustawy:
Podstawę opodatkowania obniża się o:
1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.
W myśl art. 29a ust. 13 ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.
Na podstawie art. 29a ust. 13a ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą inną niż faktura ustrukturyzowana, z zastrzeżeniem ust. 13b i 13c.
W myśl art. 29a ust. 13b ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą:
1) w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2-6, i udostępnił ją temu nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur,
2) w postaci faktury, o której mowa w art. 106nf ust. 1, i udostępnił ją nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur
– obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, można dokonać w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.
Stosownie do art. 29a ust. 13c ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, i udostępnił ją nabywcy przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.
Jak stanowi art. 29a ust. 14 ustawy:
Przepisy ust. 13-13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.
Na podstawie art. 29a ust. 15 ustawy:
Warunku posiadania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, o którym mowa w ust. 13a, nie stosuje się w przypadku:
1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy;
4) (uchylony)
5) (uchylony)
6) gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługi wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi na fakturze korygującej.
Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że art. 29a ust. 13-13c ustawy odnosi się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury zmniejsza się podstawa opodatkowania.
Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 17 ustawy:
W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Według art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Odnośnie udokumentowania zdarzeń poprzez wystawienie faktur, należy wskazać, że w myśl art. 106 ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
W myśl art. 106ba ustawy:
W przypadku gdy faktura jest wystawiana na rzecz podatnika albo osoby prawnej niebędącej podatnikiem, podmioty te są obowiązane do podania numeru, o którym mowa odpowiednio w art. 106e ust. 1 pkt 5, pkt 24 lit. b, pkt 26 albo 27, jeżeli posługują się tym numerem na potrzeby danej czynności.
Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy:
Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Zgodnie z art. 106ga ust. 2 ustawy:
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
W praktyce zdarzają się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na obowiązek skorygowania takiej faktury przez wystawienie faktury korygującej.
Zasady dotyczące wystawiania faktur oraz faktur korygujących zostały określone w przepisach ustawy.
Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem
(…).
W strukturze logicznej FA(3) zostało wprowadzone rozwiązanie, które polega na konieczności wypełnienia w elemencie Podmiot2 (tj. w danych nabywcy) znacznika JST. Podatnik, który będzie wystawiał fakturę, będzie zobligowany do wskazania w niej, czy dotyczy ona jednostki podrzędnej JST. Odbywać się to będzie poprzez właściwe wypełnienie znacznika jednostki podrzędnej JST – tj. wskazanie „1” lub „2” w polu JST. W sytuacji, gdy wystawca faktury wskaże „1” – oznacza to, że faktura dotyczy jednostki podrzędnej JST. W takim przypadku, aby fakturę KseF otrzymała także jednostka podrzędna JST, wystawca faktury powinien wypełnić sekcję Podmiot3, w szczególności podać NIP (lub identyfikator wewnętrzny w przypadku korzystania z modelu uprawnień wykorzystującego IDWew) i określić rolę jako „8”. Wartość „2”oznacza, że faktura nie dotyczy jednostki podrzędnej JST.
Pole Podmiot3 zawiera dane podmiotu trzeciego związanego z fakturą, innego niż sprzedawca (wskazany w części Podmiot1) i nabywca (wskazany w części Podmiot2) i jest to element fakultatywny.
W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
2) (uchylony)
3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
– podatnik wystawia fakturę korygującą.
Z kolei w myśl art. 106j ust. 2 ustawy:
Faktura korygująca powinna zawierać:
1) (uchylony)
2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
4) (uchylony)
5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.
Art. 106j ust. 2a ustawy stanowi, że:
Faktura korygująca może zawierać:
1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;
2) przyczynę korekty.
Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:
Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1.
Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego będącą osobą prawną zarejestrowaną jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. 1.01.2017 r. dokonała centralizacji rozliczeń VAT wraz ze swoimi jednostkami budżetowymi. Gmina będąc uczestnikiem obrotu gospodarczego jako podatnik VAT jest zobligowana do wystawiania i otrzymywania faktur. W sytuacji gdy sprzedaż następuje na rzecz innej jednostki samorządu terytorialnego (dalej: JST), oprócz wskazania „Nabywcy” (czyli nazwy i NIP-u danej JST, pod którym działa ona jako podatnik VAT), wskazywany jest również „Odbiorca”, którym jest jednostka Organizacyjna JST będącego nabywcą, w ramach działalności, której dokonywany jest dany zakup. Jednostki określane jako „Wystawca” czy „Odbiorca” wskazywane są na fakturach przez podanie ich nazwy i adresu. Od 1 lutego 2026 r. w wyniku nowelizacji przepisów o podatku od towarów i usług, podatnicy VAT będą zobowiązani do fakturowania w ramach Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: KSeF). G zamierza na wystawianych fakturach sprzedaży jako „Sprzedawcę”: G wraz z jej NIP-em. Gmina zainteresowana jest potwierdzeniem sposobu oraz skutków skorygowania faktury wystawionej w ramach KSeF, w przypadkach, gdy na fakturze pierwotnej wystawionej przez Gminę dla innej JST zostanie wykazany wprawdzie prawidłowy nabywca i jego NIP (jako podatnika VAT), ale w odniesieniu do jednostki odbierającej tj. jednostki organizacyjnej JST wykazywanej jako podmiot trzeci zostanie podana błędna nazwa lub NIP (albo zarówno nazwa jak i NIP) danej jednostki, nie zostanie wskazany NIP takiej jednostki, albo w ogóle nie zostanie wskazana ani jej nazwa ani NIP.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących sposobu korekty faktury, w której zostały podane błędne lub niepełne dane odbiorcy faktury podkreślić należy, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową faktury, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
W przypadku, gdy po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, fakturę korygującą wystawia podatnik, tj. sprzedawca. Fakturę korygującą Sprzedawca wystawia w razie stwierdzenia pomyłki w jakiejkolwiek pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy oraz powyższe uregulowania stwierdzić należy, że w sytuacji podania błędnych/niepełnych danych dotyczących jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego, która wykazana byłaby przez Państwa na fakturze sprzedaży jako odbiorca w polu „podmiot trzeci”, skorygowanie ww. błędu powinno nastąpić – w myśl art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy – poprzez wystawienie przez Państwa faktury korygującej, zawierającej dane określone w art. 106j ust. 2 ustawy, wskazującej jako przyczynę korekty błędne określenie danych w polu Podmiot3 oraz prawidłową treść korygowanych pozycji, czyli prawidłowe dane podmiotu trzeciego związanego z fakturą, innego niż sprzedawca (Podmiot1) i nabywca (wymieniony w części Podmiot2).
Tym samym, w analizowanej sprawie korygowanie pierwotnie wystawionej faktury sprzedaży z powodu wskazania na niej błędnych/niepełnych danych faktycznego odbiorcy towarów i usług, tj. jednostki organizacyjnej JST wykazywanej jako podmiot trzeci, powinno nastąpić poprzez wystawienie przez Państwa jako sprzedawcę faktury korygującej błędne/niepełne dane.
W przedmiotowej sprawie, w sytuacji gdy faktura została wystawiona na właściwego nabywcę, to wystawienie faktury korygującej „do zera” jest niezasadne.
Zatem Państwa stanowisko w części dotyczącej sposobu korekty faktury, w której zostały podane błędne lub niepełne dane odbiorcy faktury tj. jednostki organizacyjnej JST wykazywanej jako podmiot trzeci jest prawidłowe.
Odnosząc się do okresu rozliczeniowego, w którym należy ująć fakturę korygującą, w której zostały podane błędne lub niepełne dane odbiorcy faktury, należy zauważyć, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.
Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:
Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Z kolei art. 99 ust. 11c ustawy wskazuje, że:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
Stosownie do art. 99 ust. 13a ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c.
Natomiast w świetle z art. 99 ust. 13b ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy:
Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości.
Na podstawie treści art. 109 ust. 3 ustawy:
Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3) kontrahentów;
4) dowodów sprzedaży i zakupów.
Przytoczona regulacja wskazuje zatem, na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu JPK_VAT z deklaracją.
Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
Według art. 109 ust. 14 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.
Ponadto, zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”:
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Stosownie do art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową. Złożony przez podatnika korygujący plik JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje pierwotny (korygowany) plik JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotny pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową mocy prawnej.
Korekta JPK_VAT z deklaracją podatkową ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jego sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści tego pliku. Należy zauważyć, że skorygowanie pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową polega na ponownym, poprawnym jego wypełnieniu.
W rozpatrywanej sprawie nie wystąpi sytuacja, w której należy skorygować dane Podmiotu2, zatem nie będą mieli Państwo obowiązku wykazywania faktury korygującej z prawidłowymi danymi Podmiotu3 w plikach JPK_VAT.
Zatem Państwa stanowisko w części dotyczącej okresu rozliczeniowego, w którym należy ująć fakturę korygującą jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Maja Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
Zgodnie z art. 14e § 1a pkt 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu zmienić interpretację indywidualną w wyniku uwzględnienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 i 1685).
W myśl art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi:
Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.
Źródło: https://eureka.mf.gov.pl/
